the sacrifice of hiddin' in a lie

حالا باز هم همان قصه ی قدیمی
همان فکرهای بچگانه
که دورمان می کند از هم
فاصله می آفریند
قصه را تو شروع می کنی      من تمام می کنم       و تمام می شود

"چه اشتباه غم انگیزی"   "اکتبر هم نیست"   "باران هم نمی بارد"   "بند هم نمی آید"

منم بعضی وقتا جای اینکه سرمو بذارم رو بالش, بالشو می ذارم روی سرم...
منم بعضی وقتا گریه می کنم... بعضی وقتا فقط.

I feel alone, and we're not together. And that is real

ناراحتم.
بیشتر از اینم بلد نیستم بنویسم و سفسطه و فلسفه بچینم

می گفت خاک اش باران خورده. اما انگار بوی باران خاک خورده  می داد

یه جای خالی همیشه یه حس مبهم به آدم می ده

بعضی اتفاق ها آنقدرهام که به نظر میایند ناخوشایند نیستند. شاید همه چی خراب شد. شاید دلم تنگ شود برای قبل از این ها. اما چیزی نیست جز یک دلتنگی ساده. آرزوی بازآمدنش را نمی کنم

سیال می شوم
روان می شوم گاهی.

خواستم.
به توانستن نرسید
اما خواستم.

واه از این عمر های کوتاه بی اعتبار  شهریار... واه

مغزم می خاره. می خوام دستمو بکنم تو جمجمه م مغزمو بخارونم!

گربه خیابونیو اوردیم لوسش کردیم آپارتمان نشین شد! آدرس: طبقه همکف.پارکینگ!

هر وقت آقای الماسی از دختری می گفت که در جوانی با او آشنا شده و در پنجاه و چهار سالگی هم با او آشناست یاد تو می افتادم. امروز با گفتن این حرف شخص دیگری هم به ذهنم می آید.

پست های زنجیره ای شماره دارند ولی ترتیب ندارند. احساس که ترتیب نمی تواند داشته باشد. می تواند؟؟
می توان گفت که قانونی هست که احساس از آن پیروی می کند؟ می توان گفت؟

یاد شاه عنکبوت کودکی هایم می افتم که دختری کوچک را دنبال می کرد. و حالا این من هستم. شاه دختری که سوسکی کوچک را دنبال می کند.

همش حس می کنم یه سوسک داره رو سقف راه می ره

از انسان ها می گریزیم و به انسان پناه می آوریم

سرنوشت ما شوریده بختان را می دانست و مردمک هایمان را توخالی آفرید.

دوست دارم کتابی با عنوان "فرار و اسارت" بنویسم و در آن پشیمانی را به تصویر بکشم.

"چه اشتباه غم انگیزی"

- بله؟
- قبلنا می گفتی "جونم"

-------------

حس های دور ریخته شده...
چرا نگذاشتند بنویسم؟؟ چرا نوشتن دردهای بی درد می آورد و کاغذ که تمام می شود معنوی درمانی مان می کند؟؟
چرا نمی گذارند؟؟
نیمکاغذهایش لا به لای سیم های دفتر جا مانده... آزارم می دهد...

همه ما براي خود "پنهان" هايي داريم.
بعضي ها محسوس. بعضي هم نامحسوس.

كوچكمان پندارند!
كوچك بيني گرفته اند!

ديدين تو اين فيلما جاهاي حاشيه رو تار نشون مي ده؟
عينكمو كه برمي‌دارم همتون مي رين تو حاشيه

مزيت هاي بي اف داشتن!
-  راجع بهت فكري نمي كنن
-  روت حساب باز نمي كنن
-  دلشون برات نمي سوزه
فك كنم اينا دلايل كافي اي باشن براي بي اف داشتن!

باز می شم
بسته می شیم

باز می شیم
بسته می شیم

باز می شیم
باز می شیم
باز می شیم

دور شدیم...